Św. Ludwika de Marillac

Wraz ze św. Wincentym a Paulo założyła Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia i poświęciła swoje życie Bogu, służąc najuboższym

Św. Ludwika de Marillac (1591–1660)

„Proście Najświętszą Pannę, aby była waszą Jedyną Matką”.
Św. Ludwika de Marillac

Św. Ludwika de Marillac jest jedną z największych postaci chrześcijańskiego miłosierdzia. Urodziła się w 1591 r. i poświęciła swoje życie służbie ubogim u boku św. Wincentego a Paulo.

Po młodości naznaczonej trudnościami i głębokim poszukiwaniem duchowym stopniowo zrozumiała, że Bóg wzywa ją do połączenia modlitwy i posługi na rzecz najsłabszych. Po śmierci męża, w 1625 r., włączyła się w misję św. Wincentego a Paulo, biorąc udział w rozwijaniu dzieł miłosierdzia na rzecz osób chorych, porzuconych dzieci i najuboższych.

W 1633 r. razem ze św. Wincentym założyli Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia – wspólnotę kobiet konsekrowanych, żyjących pośród świata, aby służyć ludziom w potrzebie.

Święta Ludwika wyróżniała się głęboką wiarą, zmysłem organizacyjnym i konkretną miłością bliźniego. Całe jej życie było przepełnione miłością do Eucharystii, zaufaniem do Ducha Świętego oraz wielką pobożnością wobec Najświętszej Maryi Panny.

Zmarła 15 marca 1660 r., pozostawiając po sobie ogromne duchowe dziedzictwo. Do dziś jej relikwie, przechowywane w kaplicy przy ul. du Bac, przypominają o jej całkowitym oddaniu w służbie Bogu i ubogim.