Strona główna/Historia/Objawienia Matki Bożej

Objawienia Matki Bożej

Poznajcie objawienia Matki Bożej św. Katarzynie Labouré z 1830 r. i powierzone jej przesłanie.

Objawienia z 1830 r.

„Wtedy nastąpiła najsłodsza w moim życiu chwila. Nie umiałabym powiedzieć, co wtedy czułam”.
św.Katarzyna Labouré

W 1830 r. w Kaplicy przy ul. du Bac w Paryżu Matka Boża przychodzi trzykrotnie na spotkanie z młodą Siostrą Miłosierdzia, św. Katarzyną Labouré.

To właśnie te objawienia dają początek Cudownemu Medalikowi i sprawiają, że Kaplica staje się znanym na całym świecie miejscem modlitwy i celem pielgrzymek.

Katarzyna ma 24 lata. Jest Siostrą Seminarzystką (nowicjuszką) i głęboko pragnie ujrzeć Matkę Bożą. To pragnienie zostanie spełnione w nieoczekiwany sposób.

W nocy z 18 na 19 lipca 1830 r.

Pierwsze objawienie ma miejsce w nocy z 18 na 19 lipca 1830 r., w przeddzień święta św. Wincentego a Paulo.

Około godziny 23:30 Katarzyna słyszy swoje imię. Przy jej łóżku stoi dziecko. Zwracając się do niej, mówi:

„Najświętsza Panna czeka na ciebie”.

Katarzyna wstaje, ubiera się i idzie za nim do Kaplicy. Cała droga skąpana jest w świetle.

Po wejściu do Kaplicy słyszy coś, co brzmi jak szelest jedwabnej sukni. Dziecko mówi do niej:

„Oto Najświętsza Panna!”

Katarzyna podchodzi, klęka i kładzie dłonie na kolanach Maryi, która siedzi w fotelu. Ta chwila będzie dla niej najpiękniejszym momentem w życiu.

Matka Boża rozmawia z nią długo. Powierza jej misję i przekazuje ważne przesłanie, wskazując na Ołtarz, na którym sprawowana jest Eucharystia:

„Przychodźcie do stopni tego Ołtarza. Tutaj łaski spłyną na każdego, kto będzie o nie prosić z ufnością i żarliwością”.

Te słowa stanowią sedno przesłania objawienia: zachęcają każdego, by przychodził się modlić i prosić o łaski przez wstawiennictwo Najświętszej Maryi Panny.

27 listopada 1830 r.

Drugie objawienie ma miejsce 27 listopada 1830 r. około godziny 17:30, podczas wieczornej modlitwy.

Katarzyna najpierw widzi Matkę Bożą stojącą na półkuli, depczącą węża. W swoich dłoniach zaś trzyma kulę ziemską zwieńczoną krzyżem.

Wewnętrzny głos mówi jej:

„Kula ta symbolizuje cały świat, Francję i każdą osobę”.

Wtedy obraz się zmienia.

Ręce Maryi otwierają się, a promienie światła spływają na ziemię.

Katarzyna słyszy:

„Te promienie oznaczają łaski, którymi obdarzam tych, którzy mnie o nie proszą”.

Wokół postaci Maryi pojawia się następująca modlitwa:

„O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy”.

Następnie obraz się obraca. Katarzyna poznaje drugą stronę medalika:

  • krzyż nad literą M
  • dwa serca
  • dwanaście gwiazd

Najświętsza Panna mówi do niej:

“Postaraj się o wybicie medalika według tego wzoru. Osoby, które będą go nosić z ufnością, otrzymają wiele łask.”

Objawienie to daje światu medalik i jego przesłanie.

Grudzień 1830 r.

Trzecie objawienie ma miejsce w grudniu 1830 r. (dokładna data nie jest znana).

Tym razem Matka Boża ukazała się blisko Ołtarza, w tyle tabernakulum.

Maryja potwierdza misję Katarzyny i mówi jej:

„Nie zobaczysz mnie już więcej”.

Objawienia dobiegają końca.

Wkrótce potem Katarzyna opuszcza ul. du Bac, by służyć ubogim w przytułku w Enghien. W prostocie i milczeniu spędzi tam całe swoje życie.

Misja dla świata

Po objawieniach Katarzyna rozmawia ze swoim spowiednikiem, ks. Aladelem (Misjonarzem).

W 1832 r., podczas epidemii cholery w Paryżu, wybito (wykonano) i rozdano pierwsze medaliki.

Bardzo szybko pojawiają się doniesienia o cudach: uzdrowieniach, szczególnej opiece, nawróceniach…

Medalik rozprzestrzenia się po całym świecie i odtąd będzie nosił nazwę „Cudownego Medalika”.

Przesłanie objawień

„Przychodźcie do stopni tego Ołtarza. Tutaj łaski spłyną na każdego, kto będzie o nie prosić z ufnością i żarliwością”.