Relikwiarz św. Katarzyny Labouré
Relikwiarz św. Katarzyny Labouré znajduje się dokładnie w miejscu objawienia. W 1880 r. w tym miejscu wzniesiono ołtarz. W 1933 roku umieszczono tam relikwiarz Świętej.
„Kiedy idę do Kaplicy, staję w obecności Boga i mówię do Niego: «Panie, oto jestem, udziel mi tego, czego sam chcesz»”.
św. Katarzyna Labouré
Kaplica Matki Bożej Cudownego Medalika znajduje się przy ulicy du Bac 140, w Domu Macierzystym Sióstr Miłosierdzia.
Dzisiaj miejsce to znane jest na całym świecie dzięki objawieniom Matki Bożej św. Katarzynie Labouré w 1830 r. Jednak jego historia sięga czasów poprzedzających te wydarzenia.
W 1813 r. dekret cesarski przyznał Siostrom Miłosierdzia budynek Hôtel de Châtillon w celu utworzenia tam Domu Macierzystego. Siostry wprowadziły się do niego w 1815 r., mimo że Kaplica nie była jeszcze w pełni ukończona.
6 sierpnia 1815 r., w dniu Przemienienia Pańskiego, Kaplica została uroczyście poświęcona. Kilka dni później pod ołtarzem bocznym złożono doczesne szczątki św. Wincentego a Paulo . W 1824 r. do Kaplicy przeniesiono również szczątki św. Ludwiki de Marillac.
Kaplica, którą znała święta Katarzyna Labouré w 1830 r. wyglądała inaczej niż ta dzisiejsza.
Nie posiadała jeszcze obecnych naw bocznych. Prezbiterium było mniejsze, a Ołtarz główny był bardziej wysunięty do przodu. Obecny korytarz służył wówczas jako przejście, a nad całością górowała tylko jedna trybuna.
Według relacji Katarzyny, to właśnie przez tę trybunę weszła Matka Boża podczas objawienia 27 listopada 1830 r.
Elementy wyposażenia Kaplicy były również rozmieszczone inaczej. Obraz św. Józefa był zawieszony w miejscu, gdzie obecnie znajduje się figura Matki Bożej z globem. Obraz św. Anny był w miejscu, gdzie obecnie widzimy figurę św. Józefa. Marmurowy Ołtarz główny, znajdujący się dzisiaj w kaplicy św. Wincentego, stał wówczas w centrum prezbiterium.
Kaplica była już poświęcona Najświętszemu Sercu Jezusa.
Te konkretne punkty pozwalają lepiej zrozumieć, gdzie miały miejsce objawienia i dlaczego niektóre z tych miejsc są szczególnie ważne dla pielgrzymów.
Począwszy od 1849 r. liczba Sióstr wzrasta, w związku z czym Kaplica staje się zbyt mała.
Rozpoczęto zatem poważne prace remontowe. Przesunięto prawy korytarz, dodano nawę boczną i powiększono przestrzeń, aby pomieścić większą liczbę wiernych. Wyburzono ściany i całkowicie zmieniono układ Kaplicy.
Zmianom uległo również prezbiterium. Ołtarz główny został cofnięty i podwyższony. Ołtarze boczne zostały przeniesione.
Zgodnie z przesłaniem objawień nad Ołtarzem głównym umieszczono figurę Matki Bożej. Pierwsza figura z gipsu została zastąpiona marmurową, którą można oglądać do dziś. Została ona wykonana z bloków marmuru podarowanych Zgromadzeniu w dowód wdzięczności za opiekę, jaką Siostry otaczyły chorych podczas epidemii cholery.
Kaplica zawiera kilka szczególnie ważnych miejsc.
Relikwiarz św. Katarzyny Labouré znajduje się dokładnie w miejscu objawienia. W 1880 roku w tym miejscu wzniesiono ołtarz. W 1933 roku umieszczono tam relikwiarz Świętej.
Relikwiarz św. Ludwiki de Marillac znajduje się w ołtarzu bocznym. Jej relikwie spoczywają tam od 1920 roku. Pod relikwiarzem umieszczono jej duchowy testament, który przypomina o istocie jej misji: służbie ubogim, życiu w jedności oraz zaufaniu do Matki Bożej.
W ołtarzu Św. Wincentego a Paulo zachował się dawny ołtarz główny z 1830 r. Mozaika wykonana w 1934 r. przypomina, że właśnie przy nim miały miejsce objawienia. W 1947 r. złożono tam relikwię serca św. Wincentego.
Kaplica jest również świadectwem pragnienia św. Katarzyny, by przedstawiono w niej Matkę Bożą trzymającą kulę ziemską.
Po kilku próbach figura została umieszczona w wybranym miejscu. W 1930 r. zastąpiono ją figurą z marmuru z Carrary. Przedstawia ona Maryję ofiarującą świat Bogu.
Zachował się również fotel ks. dyrektora, na którym, jak się uważa, zasiadła Matka Boża w nocy 18 lipca 1830 r. W 1880 r. ponownie umieszczono go w Kaplicy. Stanowi on ważne miejsce modlitwy dla pielgrzymów.
W 1930 r., z okazji stulecia objawień, Kaplica została gruntownie odrestaurowana. Wybudowano nową trybunę oraz uzupełniono wyposażenie liturgiczne i wykonano nowe oświetlenie.
Kaplica zyskała więcej światła i przestrzeni.
W XX wieku przeprowadzono kolejne prace. Po gruntownej renowacji Kaplica została ponownie otwarta 31 maja 1980 r. przez Papieża Jana Pawła II.