Objawienia Matki Bożej
W 1930 roku, w kaplicy przy Rue du Bac w Paryżu, Matka Boża trzykrotnie ukazała się młodej siostrze z zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia: Świętej Katarzynie Labouré.
To właśnie te objawienia stały się początkiem Cudownego Medalika i sprawiły, że miejsce to stało się znanym na całym świecie sanktuarium.
Catherine ma 24 lata. Jest seminarzystką (nowicjuszką) i z całego serca pragnie ujrzeć Matkę Bożą. To pragnienie zostanie spełnione w nieoczekiwany sposób.
W nocy z 18 na 19 lipca 1830 roku
Pierwsze objawienie miało miejsce w nocy z 18 na 19 lipca 1830 roku, w przeddzień święta Świętego Wincentego a Paulo.
Około godziny 23:30 Catherine usłyszała swoje imię. U stóp jej łóżka stało dziecko. Powiedziało jej: „Najświętsza Dziewica czeka na panią”.
Wstaje, ubiera się i idzie za nim do kaplicy. Cała droga skąpana jest w świetle.
Gdy weszła do kaplicy, usłyszała coś, co brzmiało jak szelest jedwabnej sukni. Dziecko rzekło do niej: „Oto Najświętsza Dziewica”.
Catherine podchodzi, klęka i kładzie dłonie na kolanach Marii, która siedzi w fotelu. Ta chwila będzie dla niej najpiękniejszym momentem w życiu.
Matka Boża długo z nim rozmawiała. Powierzyła mu misję i przekazała mu ważne przesłanie, wskazując na ołtarz, przy którym odprawiano Eucharystię: „Podejdź do tego ołtarza. Tam łaski zostaną wylane na wszystkich, którzy będą o nie prosić z ufnością i żarliwością”.
Te słowa stanowią sedno przesłania kaplicy: zachęcają każdego, by przyszedł się modlić i prosić o łaski za wstawiennictwem Najświętszej Maryi Panny.
27 listopada 1830 r.
Drugie objawienie miało miejsce 27 listopada 1830 r., około godziny 17:30, podczas wieczornej modlitwy. Katarzyna ujrzała najpierw Matkę Bożą stojącą na połowie kuli ziemskiej i depczącą węża. W dłoniach trzymała kulę ziemską, na której znajdował się krzyż.
Głos powiedział mu: „Ta kula symbolizuje cały świat, Francję i każdą osobę z osobna”.
Następnie wizja się zmienia: ręce Marii otwierają się, a promienie światła schodzą na ziemię.
Katarzyna słyszy: „Te promienie to łaski, którymi obdarzam tych, którzy mnie o nie proszą”.
Wokół Matki Bożej pojawia się wówczas następująca modlitwa: „O Maryjo, poczęta bez grzechu, módl się za nas, którzy się do Ciebie zwracamy”.
Następnie obraz się odwraca. Catherine odkrywa drugą stronę medalu:
- krzyżyk nad literą M
- dwa serca
- dwanaście gwiazdek
Matka Boża rzekła do niego: „Niech wybije się medalik według tego wzoru. Ci, którzy będą go nosić z ufnością, otrzymają wielkie łaski”.
To wydarzenie zaprezentuje światu medal i związane z nim przesłanie!
Grudzień 1830 r.
Trzecia manifestacja miała miejsce w grudniu 1830 roku (dokładna data nie jest znana)
Tym razem Matka Boża ukazała się obok ołtarza, po stronie tabernakulum.
Potwierdza swoją misję przed Katarzyną i mówi jej: „Nie zobaczycie mnie już więcej”. Objawienia dobiegają końca.
Wkrótce potem Katarzyna opuściła Rue du Bac, by służyć ubogim w przytułku w Enghien. Spędziła tam całe swoje życie, w skromności i ciszy.
Misja dla świata
Po demonstracjach Catherine rozmawia ze swoim spowiednikiem, ojcem Aladelem (Lazaryści)
W 1832 roku, podczas epidemii cholery w Paryżu, wybito (wyprodukowano) i rozdano pierwsze medale.
Wkrótce zaczęto donosić o cudach: uzdrowieniach, ochronie, nawróceniach…
Cudowny Medalik szybko zyskał popularność na całym świecie i odtąd będzie nosił nazwę „Cudowny Medalik”.


